Tagarchief: dumpen

Aan de Surinaamse burger

 

Het probleem van het dumpen van honden en katten is nu buiten proportie. Er zijn te weinig Surinamers die deze straatdieren adopteren en de enkele particuliere initiatieven zoals dat van mevrouw Ashruf die dieren opvangen, lossen het probleem niet op. We moeten iets doen aan de attitude naar de ‘Surinaamse’ honden toe.

De verantwoordelijkheid van de gemiddelde burger houdt op bij het moment dat de dieren zijn afgegeven aan het dierenasiel of stichting Henk Abrahams. Het huis van mevrouw Ashruf heeft te veel honden: de meeste zijn al volgroeid die van de straat zijn gehaald. Voor zover bekend zijn er geen andere personen met zoveel honden op hun erf. Een goede zorg voor deze dieren betekent: voeding, medische behandelingen en een schone veilige omgeving. Daarnaast zijn het slechts enkele vrijwilligers die bereid zijn te helpen. Uiteraard zijn we daar dankbaar voor. Hoe kunnen we het werk lichter maken van deze enkele vrijwilligers die het allemaal goed bedoelen en menen met de dieren.

Verantwoordelijkheid van de burger

Wat is de betekenis van verantwoordelijkheid nemen in deze context? De organisaties die zich bezighouden met dierwelzijn, opvang etc krijgen vaak meldingen van dieren die aangereden, gewond zijn, gedumpt zijn en ergens gevonden of vermist zijn. We proberen zoveel als mogelijk de opvang te doen, maar er is geen ruimte. Waar wij nu naar toe willen gaan is dat wanneer een dier in nood is gevonden mensen zelf te hulp schieten.:zelf naar de dierenarts brengen zodat die behandeld wordt. De hoge kosten bij de dierenarts zijn vaak ook een misvatting die bij de samenleving is voor wat betreft bezoek aan een dierenarts. Soms wacht men té lang met ingrijpen met als gevolg dat honden vaak met gebroken poten en of open wonden op straat lopen totdat ze uiteindelijk sterven en als kadaver worden opgeruimd van de straat. Dit is niet goed voor het milieu en ook niet voor ons als mens. Laten we vooral samen hun omgeving en leefomstandigheden vooral veilig stellen.

Waarom steriliseren en castreren mensen hun honden/katten niet?

Er zijn jaarlijks wel 5 campagnes landelijk die worden georganiseerd door de stichtingen die zich met het dierwelzijn bezighouden. De eenmalige bijdrage kost de eigenaar 50 srd. Soms meer indien de hond zwaarder weegt dan. Het is vooralsnog ook dierenmishandeling honden elk jaar 2 keer te laten dragen. Die moeite om een hond of kat bij zo een campagne te laten steriliseren is toch niet veel gevraagd? We zijn op de hoogte dat er broodfokkers zijn en organisaties die dieren uit het buitenland halen. In het vorig bericht hebben we aangegeven waarom we ons per se richten op de straathonden, het ‘Surinaamse’ ras om de simpele reden: rashonden worden niet gedumpt. Wanneer u ze ziet zijn ze vaak weggelopen.

We zijn echt ten einde raad en zoeken een verklaring voor het ‘dumpgedrag’. We weigeren overigens te geloven dat Surinamers zo achteloos zijn, terwijl toch wel iedereen van het land en de natuur houdt? Waarom dan pasgeboren ‘Surinaamse’ honden in een zak binden en langs de straat of bij het dierenasiel dumpen? Dit kan toch nooit goed zijn indien we goede mensen willen zijn? Legt u ons uit, denk met ons mee, laat u ons weten wat wij als organisatie moeten doen om het zwerfprobleem beter aan te pakken.

Zonder u als burger kunnen wij het niet. Zorg voor dieren is een gedeelde verantwoordelijkheid. Als we zorgvuldig omgaan met onze trouwe makkers zullen we ook straten hebben: hondenvrij, kadavervrij, blijven onze vuilniszakken gesloten voordat die opgehaald worden.

SAH

Advertenties